"شاعری آشنا"مرحوم محمد باقر امیریان

ای افـتـخــار ملّت ایـــــران خوش آمــدی                     ای مــجــری اوامـــر یـــزدان خـوش آمـدی

در رثای عارف فاضل سید محمد حسین اجتهادی

گَـــه نـالـم از جـفـای فـلـک گـَه ز روزگــــار              گــاهـی ز عـمـر کـوتـَه دنـیـای بـیـقــــرار

غم خانه ایست ملک جهان نزد اهل فضل              ویـرانــه ایـسـت بـهـر خردمند و هوشیار

بسم الله الرحمن الرحیم

این شعر را در توصیف شاعره نامدار شهر سرکار خانم ادیبی سروده اند.

در ابــتــدا بـکـنـم رو بــه درگـــــه قُــــــــــدّوس               کـــه در بـیـــان مـن آرد هـــزار اقـیـانـوس

بـه شآن و شـــوکت دوشیزه ای سخن گویـم              کـه هـست مـنـبع عرفان وصاحب ناموس

اگــــر هـــدیــّه نـــاچــیــز مـــن  قــبــول کــنـــد             مـراسـت بـهـتـر ازآن تخت و تاج کیکاووس

غزلی بیادبود (پهلوان کازرونی)حاج محمدهاشم دادباز

رفت از این عالَم به امر وحکم حیّ بی نیاز        حاج محمدهاشم آنکه بودشهرت دادبـاز

در مـیـان خاکهـا پـنـهـان شـدآن مــردقـوی          آن که بودی در میان اهل ورزش سرفراز

درجــوانی پـهـلوانـی لایق ومــشهور بـود           با شکــوه وبا وقار و هـمنـشین اهـل راز

عبدالله دانشوران

مــردی عـطـوف ومـهـربان عـبـدالله دانشوران          شایـسته و نـیـکو نـشـان عـبـدالله دانـشــــــوران

هــم با وفـا هم با صفا هم با حقـیقت آشنا           پاکــیـزه دل روشـن روان عـبـدالله دانــشـــــــوران

بسم الله الرحمن الرحیم

دیشب اتفاقی سری به صندوقچه مرحوم پدرم زدم،چشمم به یک جعبه ای افتاد آن را که باز کردم دیدم اشعاری است که مرحوم پدر در مورد اشخاص سروده (اعم از حی و میت)است در همان لحظه به فکرم خطور کرد که یه وبلاگ به نام خودش راه اندازی کنم تا هم یه یاد و نامی ازش باشه و هم این اشعار رو داخل وبلاگ بذارم شاید به درد بعضی از عزیزان بخوره(آخه این اشعار مربوط میشه به چهل سال پیش تا شش سال پیش)

شاید یکی از این شعرها در مورد عزیز از دست رفته شما باشه.

البته اول شعر هایی رو می نویسم که مشار الیه آنها در قید حیات هستند.